مسافر شب نقره ای

roozbeh404 — Fri, 24 Jul 2009 15:30:35 GMT

امن امنه

عاشق خودت باش

roozbeh404 — Wed, 08 Oct 2008 01:17:41 GMT

ياد گرفتم که عشق با تمام عظمتش دو، سه ماه بیشتر زنده نیست

، یاد گرفتم که عشق یعنی فاصله و فاصله یعنی دو خط موازی که

هیچگاه به هم نمی رسند ، یاد گرفتم در عشق هیچکس به اندازه

خودت وفادار نیست و یاد گرفتم هر چه عاشق تری ، تنهاتری

تنها...تنهاتر

متشکرم

roozbeh404 — Fri, 22 Aug 2008 22:40:18 GMT

بعد ازمرگم

roozbeh404 — Sat, 03 May 2008 20:45:58 GMT

بعد ازمرگم

انگشتهای مرا به رایگان دراختیاراداره انگشت نگاری قراردهید.

به پزشک قانونی بگویدروح مراکالبدشکافی کند من به ان مشکوکم!!!

ورثه حق دارند باطلبکاران من کتک کاری کنند.

عبور هرگونه کابل برق.تلفن.لوله اب یاگاز ازداخل گوراینجانب اکیدا ممنوع است.

برقبرمن پنجر بگذاریدتا هنگام دلتنگی گورستان راتماشا کنم.

کارت شناسایی مرا لای کفنم بگذارید شایدانجا هم نیازباشد!!

موظب باشید به تابوت من اگهی تبلیغات نچسبانند....

خداحافظ

roozbeh404 — Sat, 03 May 2008 00:52:25 GMT

خداحافظ همین حالا، همین حالا که من تنهام

خداحافظ به شرطی که بفهمی تر شده چشمام

خداحافظ کمی غمگین، به یاد اون همه تردید

به یاد آسمونی که منو از چشم تو می دید

اگه گفتم خداحافظ، نه اینکه رفتنت ساده است

نه اینکه میشه باور کرد دوباره آخر جاده است

خداحافظ واسه اینکه نبندی دل به رویاها

بدونی بی تو و با تو همینه رسم این دنیا

خداحافظ... خداحافظ همین حالا!

دل

roozbeh404 — Thu, 01 May 2008 01:04:24 GMT

فردا و ديروز با هم دست به يکي کردند..... ديروز با خاطراتش مرا فريب داد..... فردا با وعده هايش مرا خواب کرد....... وقتي چشم گشودم امروزهم گذشته بود

roozbeh404 — Sun, 22 Jul 2007 22:41:43 GMT

برو دارمت...!

roozbeh404 — Wed, 16 May 2007 01:56:18 GMT

توی یه کویر دور یه درختی خسته بود یه درختی ناامید که دلش شکسته بود

روی اون درخت پیریه طناب پاره بود اون طناب دار یه عاشق بیچاره بود

شبی از شبهای غم که هوا گرفته بود رفتنش رو به کویر به کسی نگفته بود

رفت و رفت تا که رسید اون طناب دار و بست به دلش گفت که باید دیگه از دنیا گسست

طناب دار و گرفت دور گردنش گذاشت چشمهاشو بست و دیگه رو لبش خنده نداشت

اما پاره شد طناب تا جوون قصمون بدونه که حتی مرگ نمی شه چاره ی اون

چشمش افتاد به درخت به طناب بوسه ای زد

طناب دارش رو کاشت یه دفعه ناله ای زد

ناله زد از بی کسی که فقط یه چاره داشت رنگ خود باوری رو توی خاطرش گذاشت

رفت و تا آخر عمر دست به خود کشی نزدبه شبهای به کسی رنگ خود با وری زد

حالا اون تو این زمون دیگه دل شکسته نیست

بی کسیش رو پس زده فکر عمر رفته نیست

حالا اون تو این زمون دیگه دل شکسته نیست

بی کسیش رو پس زده فکر عمر رفته نیست

چه کنم که تو اینگونه میخواهی؟

roozbeh404 — Tue, 01 May 2007 17:11:46 GMT

هیچکس, هیچکسی را نشناخت......هر که پرورده دست وطنی.........من,منم,دور ز دنیای توام.......تو ,تویی,دور ز دنیای منی.......زیر آرامش خود ریخته ام.....جوش تشویش به هر قطره خون......تو که خویشی و زخود با خبری...........هیچ دانی که منم اکنون چون؟.....هیچکس ,هیچ کسی را نشناخت؟....تا چنینم در این پهنه زیست....خواستم بگویم دلم میخواست میدانستم چرا و چرا اینقدر این زاده ایران زمین , این پاره تن خورشید و شیر چنین نگران مینگرد؟ تو چه میگویی دوست؟

گذر عمر

roozbeh404 — Wed, 25 Apr 2007 23:06:09 GMT

ساعت و نگاه نکن , لحظه هارو نشمار , به خودت دروغ نگو , از چی میکنی فرار , دل تو اسیر شده , سهم تو کویر شده , واسه جدا شدن , دیگه خیلی دیر شده , شاید این تقدیر من بود که همیشه با تو باشم , میدونم تقصیر من بود نمیخواستم که جدا شم , عشق نگهداری میخواد , شبا بیداری میخواد , وقتی تنگه دل یار , از تو دلداری میخواد , از جدایی حرف نزن , حرفی از رفتن نزن , حتی فکرشم نکن , این دیگه کار خداس , ما کی هستیم که بگیم اشتباس , عشق مثل نفس میمونه واسمون , اگه ساده بگیریش عمرت فناس .