| تبليغات | X |
 |
 |
|
| دست نوشتهای تنهایی روزبه روزبهانی |
|
به مصائبت شما که می آیم
پیش دستم قافیه ها شکوفه میکند می گویم: زیر چتر باران بودم چرا صدایم نکردید تا تماشا کنم؟ می گویید: پاییز رفته است و بازجامنده ایم... پیشتان که می آیم می پرسید: چه خبر؟ می گویم: هیچ الا کمی خاکستری که گونه هایم را زرد کرده است...! پاییز رفته است و باز جا مانده ایم |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه 20 فروردین1386ساعت 2:29 AM توسط روزبه روزبهانی |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| شناسنامه وبلاگ |
نام:غم
شهرت:سرگردان زادگاه:ویرانه نام پدر:رنج نام مادر:درد چراغم:شمع مونسم:شب کارم:حسرت فریادم:سکوت سقفم:آسمان آرزویم:مرگ زندگیم:فقط تو… وصیتت چیست؟به او بگویید دوستش دارم نقطه ته خط |
| دست نوشتهای قدیم |
|
مرداد 1388 مهر 1387 شهریور 1387 اردیبهشت 1387 مرداد 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 دی 1385 آبان 1385 مهر 1385 مرداد 1385 تیر 1385 خرداد 1385 |
|
RSS
|
...
ای که تو دادی جانم...
گو به من تا کی بمانم؟...
آدمی چون آدمک...
مخلوقی سرگردان